صادرات سوخت

ایران یکی از بزرگ‌ترین کشورهای جهان در زمینه صادرات سوخت است که به دلیل برخورداری از منابع نفتی و گازی فرآوان و همچنین قرارگیری در کنار دریاهای خزر و خلیج فارس از امتیاز ویژه‌ای برخوردار است. برخورداری از منابع نفتی فرآوان موجب ارزش‌افرینی کشورهای مرتبط با صنایع پتروشیمی با این محصول ارزشمند و فروش آن در شکل و شمایلی قابل مصرف شده است. در حال حاضر 5 فراورده نفتی شامل گاز مایع، نفت سفید، نفت گاز، گوگرد و سوخت هواپیما به سایر کشورها از جمله افغانستان، چین، سریلانکا و عراق صادر می‌شوند. در ادامه به بررسی بیش‌تر اهمیت صادرات نفت و فرآورده‌های مشتق شده از آن خواهیم پرداخت.
صادرات سوخت

سرفصل های مقاله

کشور ایران به عنوان یکی از مهم‌ترین کشورهای جهان در زمینه منابع انرژی است که پس از سال 1913 نیز به عنوان یکی از صادرکنندگان کلیدی سوخت و نفت به دیگر کشورها شناخته می‌شود.

ایران به دلیل قرار گرفتن میان دو منبع انرژی بزرگ در جهان (دریای خزر و خلیج فارس) از جایگاه بسیار ویژه‌ای در سطح بین‌الملل برخوردار است.

یکی دیگر از دلایل اهمیت ایران این است که یکی از دو کشوری است که می‌تواند به صورت مستقل و مستقیم، نفت و گاز حاصل از دریای خزر را صادر کند.

کشور ایران دارای حدود 10 درصد از منابع نفتی کشف شده در جهان، و 15 درصد از منابع گازی است.

علاوه بر این موارد یکی از اهداف کشور ایران در  سال‌های گذشته خودکفایی در تولید بنزین بوده است که خوشبختانه به مرور افزایش داشته است. اکنون می‌توان این محصول را میان دیگر اقلام صادرات سوختی کشور نیز مشاهده کرد.

طبق آمار اعلام شده از صادرات سوخت در ایران، در اواخر سال 1395 روزانه بیش از 400 هزار بشکه نفت گاز و نفت کوره (معادل 64 میلیون لیتر فرآورده نفتی) به دیگر کشورها صادر شده است.

از مهم‌ترین کشورهایی که صادرات سوخت ایران به آن‌ها انجام می‌شود می‌توان به افغانستان، ارمنستان، چین، عراق، هند، و همچنین سریلانکا اشاره داشت.

در حال حاضر حدود 5 فرآورده نفتی شامل نفت گاز، نفت سفید، گاز مایع، سوخت هواپیما، و گوگرد به دیگر کشورها صادر می‌شوند.

با توجه به موارد گفته شده طبیعی است که صادرات نفت و فرآورده‌های متعلق به آن یکی از منابع اصلی درآمدزایی کشور ایران است. البته هیچگاه نباید از اهمیت صادرات غیرنفتی و آینده آن نیز غافل شویم.

صادرات هیدروکربن و گازوئیل

هیدروکربن‌ها روشان فام از جمله مواد آلی هستند که در ترکیب آن‌ها تنها اتم‌های هیدروژن و کربن وجود دارد.

هیدروکربن‌ها به دو دسته آروماتیک و آلیفاتیک تقسیم می‌شوند. هیدروکربن‌های الیفاتیک عمدتاً از نفت و گاز طبیعی و تقطیر جزء به جزء نفت خام در پالایشگاه‌ها حاصل می‌شوند؛ در حالی که هیدروکربن‌های آروماتیک از قطران ذغال سنگ به دست می‌آیند.

همانطور که می‌دانید گازوئیل نیز یکی از منابع مهم سوختی در کشور است که به عنوان یکی از اقلام ارزشمند سهم مهمی در صادرات سوخت به دیگر کشورها دارد.

هیدروکربن‌های سوختی را می‌توان یکی از جایگزین‌های گازوئیل دانست که با استقبال بالایی مواجه شده‌اند.

امروزه هیدروکربن‌های سوختی نیز در کنار دیگر سوخت‌های ارزشمند به دیگر کشورها از جمله عراق، پاکستان، و افغانستان صادر می‌شوند. 

برای مطالعه مقالات صادرات سوخت ، صادرات رزین ، صادرات ضد زنگ و صادرات تینر کلیک کنید.

محصولات مرتبط
0 پاسخ ها

پاسخ دهید

می خواهید به بحث بپیوندید؟
احساس رایگان برای مشارکت!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *